maandag 29 september 2014
Na het verdict
Een weekje vastgezeten in het UZ met onze jongste: diagnose diabetes. Heel wat informatie gehad en die nog druppelsgewijs aan het verwerken. Een ervan is het verhaal van de ketoacedose die diabetici kunnen oplopen, en de foute informatie/misinterpretatie dat dat ook voor gewone lopers kan optreden.
Even in mijn woorden: als de glucosevoorraad in het bloed op is/niet meer opgenomen kan worden, dan schakelt het lichaam over naar ketose. Voor die vetbranding zijn stoffen nodig die in glucose aanwezig zijn, maar als die er niet meer zijn worden eiwitten afgebroken en dat leidt tot verzuring.
Bij diabetici geraken de ketonen niet verbrand (door gebrek aan glucose in de cellen), en dat leidt tot opstapeling, en ketoacedose. Bij normaal werkende insuline is er dus niet direct een probleem, tenzij de glucose al op is (al wordt dit ook gecontesteerd). Voorlopig kies ik dus de piste dat ketose een normaal gezond proces is (de levenswijze van de Inuit is zeer koolhydraatarm, en bijgevolg ketonisch), en dus een normaal proces bij het lopen. Langs de andere kant is er wel een verhoogd aantal diabetici type 2 onder de Inuit, maar dan ook weer lager dan zou te verwachten zijn op basis van hun lichaamsconstitutie.
Mijn voorlopige conclusie: de 40-30-30 regel lijkt me wel zinvol te zijn.
Maar waar het eigenlijk over ging is dat ik dus een hele week geschrikkeld heb om uiteindelijk zondag toch een 9,1 km run te doen...
Even in mijn woorden: als de glucosevoorraad in het bloed op is/niet meer opgenomen kan worden, dan schakelt het lichaam over naar ketose. Voor die vetbranding zijn stoffen nodig die in glucose aanwezig zijn, maar als die er niet meer zijn worden eiwitten afgebroken en dat leidt tot verzuring.
Bij diabetici geraken de ketonen niet verbrand (door gebrek aan glucose in de cellen), en dat leidt tot opstapeling, en ketoacedose. Bij normaal werkende insuline is er dus niet direct een probleem, tenzij de glucose al op is (al wordt dit ook gecontesteerd). Voorlopig kies ik dus de piste dat ketose een normaal gezond proces is (de levenswijze van de Inuit is zeer koolhydraatarm, en bijgevolg ketonisch), en dus een normaal proces bij het lopen. Langs de andere kant is er wel een verhoogd aantal diabetici type 2 onder de Inuit, maar dan ook weer lager dan zou te verwachten zijn op basis van hun lichaamsconstitutie.
Mijn voorlopige conclusie: de 40-30-30 regel lijkt me wel zinvol te zijn.
Maar waar het eigenlijk over ging is dat ik dus een hele week geschrikkeld heb om uiteindelijk zondag toch een 9,1 km run te doen...
zondag 14 september 2014
verkouden?
Gisteren nog eens de 8,1 km toer gelopen aan zo'n 11 km/h, maar het was pijnlijk. Had eigenlijk wel zoiets verwacht, want ben al een week met verkoudheden aan het worstelen, en bewust minder gaan lopen. Eigenlijk zoals steeds veel te kort achter het eten gaan lopen, en constant winderigheid en oprispingen. Vanaf iets over de helft kwamen en buikkrampen bij die het plezier redelijk vergalden. Had last van koude en kippevel bij momenten, al was het helemaal niet koud. In de zon vond ik het ook veel te warm, terwijl het eigenlijk net goed was. Bah. Ik ga nu eindelijk eens een toer van 8,8 km plannen...
dinsdag 9 september 2014
post wedstrijd loopje
Gisteren zachtjesaan de 8,1 km toer gelopen zonder veel puf, vermoedelijk iets beneden de 11 km/h.
Wel nog eens goed in de distels gelopen en mij blijkbaar behoorlijk gekwetst, want ik zit precies met een ontsteking, en ik zie niet goed waar.
Wel nog eens goed in de distels gelopen en mij blijkbaar behoorlijk gekwetst, want ik zit precies met een ontsteking, en ik zie niet goed waar.
zaterdag 6 september 2014
Ledebergse jogging
Vandaag de 5,075 km gelopen in 5'39", dus ongeveer 12,35 km/h. Cool!
En uiteindelijk de 31ste van 83.
En uiteindelijk de 31ste van 83.
dinsdag 2 september 2014
Abonneren op:
Reacties (Atom)