Met de regen in de rug

Het weerbericht gaf regen heel de dag, en de buienradar gaf een aankomende bui terwijl het terras nier nog droog lag. Snel wezen, dacht ik, want kou en natte grond is geen goeie combinatie voor barefooting. (Intussen heb ik me Xerox huaraches besteld, hopelijk komen ze een dezer aan, want ik hoop dat die toch een oplossing geven voor het wintervocht.)

Heb ook de cadans opgedreven vandaag, en het resultaat mag er zijn: en 200 meter verder dan vorige keer. Ik vermoed dat ik nu rond de 10 km/uur zit, zonder veel vermoeidheid/zweten. Conditie zit dus goed. (Even rekenen: om een marathon in 3,5 uur af te ronden moet je op 12km/uur zitten. Aangezien ik nog niet gestart ben met snelheidsoefeningen moet dat er zeker inzitten.)

Verder ook flarden mindfull proberen te lopen, al zaten de sinterklaasliedjes teveel in mijn hoofd. Al helpen die laatste dan ook weer om de cadans op te drijven.

Conclusie: 16,5 minuut lopen.

Back on track

Ik was een beetje bang voor dat wondje in mijn voet na de operatie vorige keer, maar dat leek dus voorbarig. Gewoon mijn 16.5'' gelopen zonder noemswaardige problemen. Wel wat stram en stijf, maar op het einde van de run had ik eigenlijk nergens meer last van.
Verder nog twee pubermeisjes gekruist die al van ver aan het giechelen waren met het zicht op een man op blote voeten. Ik vermoed dat ze nu thuis zullen vertellen dat ze een exhibitionist hebben ontmoet...

Geblesseerd?

Vandaag geprobeerd om 16'30" te gaan lopen, maar niet gelukt wegens steek in voetzool na 10 minuten: het gevoel dat ik in een naald gestapt was. Voeten afvegen hielp niet (ik was net over een stuk beton met microkiezel aan het lopen) en heb dan maar de ronde afgebroken. Niet goed voor het humeur, en dat was al niet zo goed. Thuis dan zitten zoeken naar een verklaring, en toen dacht ik dat die bloedblaar van vorige keer misschien toch één van die microkiezels was en dan maar voetzool geopereerd. Uiteindelijk leek het toch geen steentje maar geronnen bloed, maar de pijn leek toch voorbij.
Hopelijk volgende keer geen problemen, want ik lees teveel wat er allemaal mis kan gaan.
10 minuten lopen met noodstop.

De kou

Ja, het was weer bitter koud, maar beter dan gisteren. Volgens het weerstation Gentbrugge zo'n 5,5 graden, en het was dan ook moeilijk om de moed te vinden om te vertrekken. Dat mijn winterloopbroek in de was zit na de geboortebos loop is daar ook niet helemaal vreemd aan, want eigenlijk is het koudste moment nog het fietsen naar de vertrekplaats. Verder zorgt de kou er ook voor dat de aandacht voor de vorm wat verzwakt, want veel aandacht gaat naar het omgaan met de kou. Ergens maak ik me ook een beetje zorgen over de mogelijke gevlogen van te kou te gaan lopen, en dus ga ik nu een beetje lezen in Michael Sandlers Barefoot Running...

En terug. Lijkt precies niet zo erg te zijn met deze temperaturen. Ik denk dat ik mijn gewone routine aanhoud zolang het water niet bevroren is, en als dat wel het geval is zal ik moeten denken aan vertrekken van thuis of een andere warme plek.

Anderzijds denk ik ook dat ik warmere oplossingen moet gaan bedenken voor het naar de startlijn rijden (thermische sokken?) en zeker ook voor goede handschoenen zorgen.

Vreemd genoeg kwam ik ook een honderd meter minder ver dan de vorige sessie, hoewel die zo'n 2 graden kouder was, en met een vochtiger wegdek.

15 minuten gelopen.

3.6 degrés le matin

Het begint echt wel koud te worden, maar ik heb geen zin om de schoenen alsnog aan te trekken. Vooral de nattigheid begin parten te spelen.
Uiteindelijk 15 minuten gelopen.

Vriendelijk blijven...

... of de vriendelijke mannen in de witte jassen komen ;) Goed dat dat BR voor een glimlach op je gezicht tovert, want dan denken mensen: "zot, maar niet gevaarlijk" als je voorbijkomt. Vooral als het rond de vijf graden is en iedereen met mutsen, sjaal en wanten rondloopt terwijl jij op blote voeten bezig bent.

16' gelopen.

Vandaag besloten voor de laatste ronde van week 11 te gaan, en dan maar voor de gelegenheid een ander parcours gekozen. Helaas ging één en ander mis vandaag: om te beginnen een beetje troubles met mij telefoon: per ongeluk de tape van week 10 gekozen. Ik was al een halve kilometer weg tegen dat mijn frank viel, en dan maar de tape opnieuw gestart, met in het achterhoofd erbij dat ik toch al 3 minuten er op zitten had. Vervolgens ontdekt ik dat het wegje naar het geboortebos een echt gemeen grindpad is, met van die steentjes van zo'n 2 cm groot, en na een vijftigtal meter toch beslist dat dit teveel was om te lopen, vooral met de koud en het vocht. Eventjes verder gestapt (eignelijk ook nog pijnlijk), maar na 150 meter toch maar beslist even mijn schoenen aan te trekken en verder te lopen: daar heb ik ze tenslotte ook voor mee. Van zodra de weg iets beter was terug schoenen uit en verder.

De route door het geboortebos was niet zo speciaal: wel wat oneffener terrein zodat het wat meer trail leek, maar de door mountainbikers kapot gereden wegjes zijn niet zo leuk ik de regen omdat je er net iets te diep in wegzakt. Het heet niet voor niets de Gentbrugse meersen. Uiteindelijk dan toch mijn rondje uitgelopen, en ik zal heel waarschijnlijk wel wat meer dan mijn 15 miuten gelopen hebben, maar ergens geeft het toch niet helemaal een verzadigd gevoel...

puppy

Net terug van een rondje 10+5, temidden van bejaarden in rolstoelen. Dat maakt dat je weer weet waarom je het doet ;) Na de ervaring van vorige keer meer op mijn tippen gaan lopen, en ik ging zo snel! Puur plezier als een hondje dat achter de blaadjes aanrent. De afstand was dan ook wat langer dan normaal: 2,66 km. Dat begint er al meer op te gelijken...

Nadat ik de schoenen aangetrokken had na het lopen nog in een hondedrol gestaan: da's nu al de tweede keer met die schoenen, en gelukkig nog nooit zonder schoenen.
Eerste keer ook dat mensen opmerkingen maken: "Kijk, die loopt zonder schoenen." "Amaai". En nog wat later: "waarom heeft die meneer geen schoenen aan?". Ben eigenlijk benieuwd wat daar de uitleg was...

10' lopen, 1' wandelen, 5' lopen

Instructief

Een week niet gelopen wegens pijn aan de rechterknie, misschien gedeeltelijk als gevolg van de laatste keer voluit te gaan. Verder ook wegens ziek zijn op zaterdag (halve dag geslapen), op de knieën op da balken op vrijdag voor de elekriciteit, enz, enz. Tijden s de week ook een paar keer knieën met arnica behandeld. Tot ik het vandaag niet meer kon houden en naar buiten moest.

Helaas na een paar minuten was hij er weer: de pijn aan de linkerknie onder de knieschijf. DAn mar even gestapt, en gezocht naar een houding waar de knie geen pijn deed. De truuk was voor mij blijkbaar op de tenen gaan lopen, wat het boek van Michael Sandler ok min of meer voorschrijft. Uiteindelijk dan toch weer gaan lopen en zeker nog 10 minuten op zeer gezapig tempo doorgelopen zonder pijn. Overwinning: ik heb geleerd!

's Morgens in de vroegte

Kinderen te voet naar school gedaan met de loopkleren onder het burgeruniform, en zodra ik terug thuis was vertrokken voor week 11. Voor de verandering dezelfde toer gedaan als vorige donderdag: fiets aan de vijver van het park, en vertrokken langs de autosnelweg. Voordeel van die route is dat ik nog eens goed op grind train. Uiteindelijke en stuk verder geraakt, en da laatste 5 minuten wat geprobeerd mijn snelheid op te drijven (zonder meten). Uiteindelijk kwam ik nog een klein stukje tekort om binnen de tijd bij mijn vertrekpunt te geraken. Het vreemde is dat ik al heel de morgen druk op mijn linkerknie heb, maar dat dat nu blijkbaar helemaal over is.
(Overigens van 't weekend ook nog naar de decathlon geweest, en daar een nieuwe loopbroek gekocht. Aquasocks heb ik er niet gevonden, dus vrees ik dat ik toch nog iets van minimal shoes zal moeten kopen voor de winter. Enerzijds hou ik wel van de nerd style van de Vibram Five Fingers, maar de zooldikte doet me toch twijfelen aan een Feelmax zonder veters. Ik zou alleen zo'm feelmax eens willen passen...)

10' lopen, 1' wandelen, 5' lopen

Prozac

Heel de morgen al een hanghoofd door een combinatie van redenen, en geen fut om ook maar iets te doen, laat staan de kinderen te trotseren. Uiteindelijk dan toch tegen 14:00 alle restjes moed samengeraapt en gaan lopen. En inderdaad, erna voelde ik me een stuk beter. (Nog niet helemaal, want de dingen die nog moesten gedaan worden wogen te zwaar op mij.)
7' lopen 2' wandelen 7' lopen.